مبارزه و بازسازی و سازندگی
تقریبا اکثر مقالات و کتابهای ی را که در خصوص توسعه و سازندگی و بازسازی و پیشرفت و.... وجود دارد نگاه کردم. آرشیو اکثر آنها را در اختیار دارم.بدون شک در حال حاضر از نظر مادی پیشرفته ترین و توسعه یافته ترین کشورها اروپای غربی و آمریکای شمالی است.در این کشورها رفاه نسبی و امنیت و آرامش مادی ،در حد اعلا وجود دارد. تاکید مادی یادتان نرود.سازندگی و پیشرفت مادی یعنی همین.
در خصوص مبارزه و انقلابی گری هم تاجایی که مفهوم آن را بفهم مطالعه کردم ، مبارزه چریکی ، مبارزه منفی به سبک گاندی، مبارزه از نوع مقاومتی ، مبارزه از نوع امام حسینی و شهادت طلبی و، مبارزه از نوع خود کشی های القاعده ای ،مبارزه ازنوع چگوارایی ،مبارزه ازنوع کره شمالی ،مبارزه ازنوع فلسطینی ، و.. مبارزه از نوع ایرانی با مدیریت سی چند ساله پس از انقلاب .
اما خوب است بذانید که ،به زبان بسیار ساده علمی ، عمده جامعه شناسان آمریکایی و انگلیسی ، به جز اصحاب فرانکفورت و... به شدت با مبارزه و اتقلاب و انقلابی گری مخالف هستند.
سوال اساسی این است آیا بین مبارزه از هر نوعی و سازندگی و توسعه و پیشرفت مادی ,رفاه رابطه ای وجود دارد ؟
اگر رابطه ای هست آیا منفی است یا مثبت ؟
در دوران مبارزه همیشه عده ای از درون ّبه تان و نوای بسیار بالا می رسند ، آیا به این عده ای که دارای خانه های مجلل و ثروت زیاد بدست آمده از شیوه های واسطه ای و رانت خواری ،هستند. این ثروتها ممکن است اشکال شرعی هم نداشته باشد.حتی در موقع شبهه آنها حتی ممکن است به عناوینی مختلف ، ثروت بادآورده خود را با مساائل شرعی هم توجیه نمایند و سروقت نماز و روزه و .. آنها ترک نگردد. آیا به این عده می توان می توان مبارز و انقلابی گفت.آ
جواب به این سوالات می تواند کلید فهم بسیاری از معضلات فکری امروزی باشد.؟